26-09-2021 14:30=====19-10-2021 15:52
26-09-2021 14:30=====19-10-2021 15:52

Burial information

Mihail (Michael)’s final resting place
Rookwood General Cemetery Van Vorst

Directions to here

Share Memorial via Social Media

Photo & Gallery

Video Gallery

Live Stream Preview

*Network and Mobile Coverage (outside our control) will directly affect the quality of the Live Stream available.
Divinity Funerals

In lieu of flowers, please click on the

DONATE Link


to make donations to NSW Ambulance
Service in memory of Mihail.

Posted by Divinity Funerals 22/09/2021

Sending you all our heartfelt condolences. May he Rest In Peace. I couldn’t wish for a better Nouno, he will be greatly missed. Our love and thoughts are with you all.

Posted by Barlas family 27/09/2021

Dearest Thia Athena and family, sending our heartfelt condolences for the loss of our Thio Mihail. We will forever miss his cheeky nature and smile, he will always live in our hearts. Much love to you all. Xox

Posted by Cathy and Stamati Kolovos and family 27/09/2021

To Thea Athena and family, with deepest sympathy for your loss. May his memory be Eternal, Vassilacos family

Posted by Tina Vassilacos 27/09/2021

Rest In Peace, May his memory be Eternal

Posted by Georgia Petrou 27/09/2021

To Thea Athena and Uncle George and Families, with deepest sympathy on the passing of Theo Mihail (Michael), thinking of you all.

Posted by Peter Romeos and family and Rena Romeos 27/09/2021

Ο Μιχάλης Καλατζής γεννήθηκε στο ορεινό χωριό Βούρβουρα του νομού Αρκαδίας στην Ελλάδα. Οι γονείς του Δημήτρης και Ευγενία Καλαντζή είχαν 7 παιδιά. Ο Μιχάλης ήταν το έκτο παιδί της οικογένειας. Στην Ελλάδα ήταν αγρότης και η κυρίως ασχολία του ήταν με τις ελαιοκαλλιέργειες στα αγροκτήματα της οικογένειας. Οι δύσκολοι καιροί της εφηβείας του κυρίως από τις άσχημες καταστάσεις που επικρατούσαν στην Ελλάδα, τον δίδαξαν να είναι αυτόνομος και να αναγνωρίζει και να εκτιμά τις αξίες της σκληρής δουλειάς. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 ο Μιχάλης κατατάχτηκε στον Ελληνικό στρατό. Πολέμησε στον Εμφύλιο πόλεμο όπου έλαβε μετάλλιο ανδρείας για τις υπηρεσίες του. Αργότερα στη ζωή του μοιραζόταν αυτές του τις εμπειρίες με τα παιδιά και τα εγγόνια του. Τα αδέρφια του στην Ελλάδα ήταν υπερήφανα για το θάρρος του αλλά εκείνος ήταν πάντα μετριόφρων για τις πράξεις και ενέργειές του. Έπειτα από τον εμφύλιο πόλεμο η κατάσταση στην Ελλάδα ήταν πολύ δύσκολη. Έτσι το 1953 αποφάσισε να μεταναστεύσει στην Αυστραλία αφού πρώτα έκανε πρόταση γάμου στην μέλλουσα γυναίκα του Αθηνά. Στην Αυστραλια έφτασε με σκοπό να βοηθήσει την οικογένεια του στην Ελλάδα καθώς να δημιουργήσει μία δικιά του οικογένεια. Η πρώτη του εργασία του Μιχάλη ήταν στο εργοστάσιο χαλυβουρικής του Port Kembla. Κατόπιν έμεινε με τον αδερφό του στο Coonamble. Τα δύο αδέρφια αποταμίευσαν χρήματα και εγκαταστάθηκαν στο Σύδνεϋ. Αγόρασαν μία καφετερία στο Κέντρο της πόλης η οποία έπειτα από σκληρή εργασία, τους απέδωσε την οικονομική δυνατότητα όχι μόνο να στέλνουν χρήματα στην οικογένειά τους στην Ελλάδα, αλλά και να αγοράσουν σπίτι στο Albion Street, στο Surry Hills. Αφού εγκαταστάθηκε άνετα στη νέα του πατρίδα, ο Μιχάλης έφερε στην Αυστραλία, την αρραβωνιαστικιά του την Αθηνά. Παντρεύτηκαν το 1957 και το ταξίδι του μέλιτος του ζευγαριού ήταν διάρκειας μόνο 3 ημερών στο παραθαλάσσιο προάστειο Manly λόγω των απαιτήσεων της σκληρής δουλειάς. Εργαζόντουσαν 7 ημέρες την εβδομάδα. Το 1958 γεννιέται ο πρώτος τους γυιός ο Δήμήτρης . Η σκληρή δουλειά απέδωσε καρπούς στον Μιχάλη και μαζί με τον αδερφό του Γιώργο το 1962 αγόρασαν μία επιχείρηση στο προάστειο Rydalmere. Αργότερα αγόρασαν και το οίκημα. Με την πάροδο του χρόνου εξελίχτηκε σε μία πολύ επιτυχημένη επιχείρηση. Το 1963 γεννιέται ο δεύτερος τους γυιός ο Κώστας. Τα επόμενα 25 χρόνια ο Μιχάλης με τη συζυγό του Αθηνά εργάζονται 7 ημέρες την εβδομάδα, 16 ώρες την ημέρα για να προσφέρουν ένα ασφαλές μέλλον στην οικογένειά τους. Το 1979 ο γυιός τους Δημήτρης παντρεύεται την Σοφία με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τον Μιχάλη και την Αθηνά. Ο Μιχάλης γεννήθηκε το 1982 και η Αθηνά το 1986. Το 1991 ο γυιός τους Κώστας παντρεύεται την Παναγιώτα με την οποία απέκτησαν 3 παιδιά. Την Αθηνά και τα δίδυμα, Μιχάλη και Κυριακή. Η Αθηνά γεννήθηκε το 1994 και ο Μιχάλης και η Κυριακή το 1997. Ο Μιχάλης αγαπούσε πολύ την οικογένειά του, όμως λάτρευε τη γυναίκα του την Αθηνά. Ήταν παντρεμένοι 64 χρόνια. Σχέση μιας ολόκληρης ζωής. Ο Μιχάλης αγαπούσε και τις δύο νύφες του. Την Σοφία και την Παναγιώτα. Υπερηφανευόταν πάντα και για τις δύο σε διάφορες οικογενειακές συγκεντρώσεις και πάντα ζήταγε την συμβουλή τους για διάφορα θέματα. Ήταν ένας αξιολάτρευτος παππούς. Δεν υπήρχε μεγαλύτερη χαρά γι’ αυτόν από το να βλέπει τα πέντε εγγόνια του με τα οποία του άρεσε να παίζει και να γελάει. Αργότερα η αγάπη και η χαρά του επεκτάθηκε στα δισέγγονά του, Σοφία, Άννα, Μαξ και Μίλα. Όλη η οικογένεια αγαπούσε και θαύμαζε τον εκλιπόντα. Αυτό τον γεναιόδωρο, σεμνό, χαμηλών τόνων και αξιαγάπητο άνθρωπο. Ήταν ένα άτομο αφιερωμένο στην οικογένειά του και στους οικογενειακούς θεσμούς με θαυμάσιο χιούμορ. Τον Μιχάλη θα τον θυμόμαστε πάντα ως ένα άτομο με απίστευτη καλοσύνη που ενδιαφερόταν και φρόντιζε για όλους και για όλα. Ένα ειλικρινές άτομο που ενέπνεε σεβασμό από όλους, όσους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν. Σήμερα λέμε το τελευταίο αντίο στο Μιχάλη Καλαντζή που έφυγε από την επίγεια ζωή 97 χρονών. Μία ζωή που έδωσε σε όλους την αγάπη του και τις συμβουλές του. Θα μας λείψεις αφάνταστα αλλά ξέρουμε ότι είσαι στον Παράδεισο και στη γειτονιά των Αγγέλων. Θα είσαι για πάντα στη σκέψη μας και στην καρδιά μας.

Posted by Οικογενειa του Μιχάλη Καλαντζή (Greek) 25/09/2021

Born in 1924 in the mountain village of Vourvoura, Arcadia in Greece to Dimitri and Eugenia Kalantzis, Michael was the 6th of 7 siblings. He was a shepherd and also tended to the family’s olive farm, producing olive oil. Growing up during the difficult times of Great Depression, he learnt the value of hard work and that being self-sufficient was essential. In the late 1940’s Michael joined the army. He fought in the Greek Civil War receiving a medal and commendation for his service and actions. While he was very guarded about his time in the war, later in life he shared his experiences with his sons and grandchildren. His siblings in Greece always held him in high regard with stories of his courage although he always understated his involvement. After the war, life in Greece remained difficult so in 1953 he decided to make his way to Australia but not before proposing to Athina, his future wife. He came to Australia with nothing but the desire to help his family in Greece and to start his own family. Michael first job was at the Port Kembla steel works, before joining his brother George in Coonamble. The two brothers saved their money and returned to Sydney where they bought and ran a cafe in Central Sydney. This enabled them to support their family back in Greece and eventually buy a terrace house in Albion Street Surry Hills. Having established himself, Michael brought his fiancé, Athina, to Australia. They married in 1957 and both worked 7 days a week; they honeymooned in Manly for just 3 nights due the demands of their work. Their first son, Jim, was born 10 months later in 1958. Their hard work paid off and in 1962 together with his brother George, they leased premises in Rydalmere which they later bought and developed into a successful business. Their second son, Con, was born in 1963. Over the next 25 years they worked 7 days a week, 16 hours per day to build better life. In 1979 Jim married Sophia who had two children, Michael born in 1982 and Athina born in 1986. In 1991 Con married Penny who had Tania in 1994, and twins Michael and Kirsten born in 1997. Michaels love for his family was only exceeded by his love for his wife, Athina. They were married for 64 years and their relationship has lasted a lifetime. Michael adored both his daughters-in-law Sophia and Penny. They always took pride of place at gatherings and were consulted on all matters often before his own sons! An ever-loving grandfather, there was no greater joy for him than seeing his five grandchildren, and enjoyed playing and laughing with them. Later his joy spread to his great grandchildren, Sophia, Annabelle, Max and Mila. All our family loved him dearly for the kind, generous, modest, loving man that he was. He was a man with strong sense of duty to his family that he balanced beautifully with his cheeky sense of humour. Michael will always be remembered as a good man, caring and nurturing, who was a genuinely well-respected and loved by those that knew him. We now celebrate a life well-lived, a full life of 97 years; one that gave fully of his love, his work and always his advice. We miss you and know that you are in heaven. You will be forever in our hearts and always in our thoughts.

Posted by FRom Michael's Family (English) 25/09/2021

For many, a funeral is a ritual of loss and connection where we remember our loved ones who have passed and comfort the living. The coronavirus outbreak has altered that ritual and changed the way we say goodbye: the loss remains, the connections change. The family has the difficult decision of which ten people will attend the funeral. They are aware that many of you would like to attend but unfortunately, due to the restrictions in place, it is not possible. Following the service, a replay of the service, as well as a video presentation celebrating Mihail's (Micheal's) life will be available for viewing.

Posted by Denne Cruz 20/09/2021